Survivor💎
Survivor💎

@Survivor_2_

13 تغريدة 3 قراءة May 06, 2024
رشته توییت دوم:
پس رسیدیم به سال ۱۹۸۲ و ورود مجدد اسراییل به خاک لبنان.
این حمله اسراییل شباهت زیادی به حمله اخیرش به غزه داره، از این جهت که هدف اسراییل در این حمله ریشه‌کن کردن سازمان آزادیبخش فلسطین از لبنان و اخراجشون از این کشور بود، همونطور که در غزه هدفش ریشه‌کن کردن حماس
از نوار غزه‌ست.
اسراییل تا بیروت پیشروی می‌کنه و نیروهای سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف) رو مجبور به عقب نشینی می‌کنه.
پیر جمیل رو که یادتونه، همونی که ترورش جرقه جنگ داخلی لبنان رو زد، حالا پسرش یعنی بشیر جمیر که در اون زمان شده بود رهبر مسیحیان لبنانی، در سپتامبر ۱۹۸۲ به سمت
ریاست جمهوری لبنان انتخاب شد.
این انتخاب برای ساف مثل فحش خوار مادر بود، فکر کن رهبر بزرگترین گروه مخالفت بشه رییس‌جمهور.
در ۱۴ سپتامبر یعنی ۹ روز پس از این انتخاب، بشیر جمیل و ۲۵ نفر از هم حزبی‌هاش در یک بمبگذاری به قتل می‌رسند.
مسیحیهای لبنان که از این ترور به شدت عصبانی شده
بودند دو روز بعد به اردوگاه فلسطینیها در بیروت حمله می‌کنند و کشتار صبرا و شتیلا رخ می‌ده.
در این کشتار بین ۷۰۰ تا ۳۵۰۰ نفر کشته می‌شن.
این کشتار به شدت تو دنیا بازتاب پیدا می‌کنه و اسراییل از این جهت که با وجود حضور در منطقه، دخالتی در متوقف کردن کشتار نکرد به شدت سرزنش میشه.
اسراییلی‌ها برای اینکه به این سرزنشها پاسخی داده باشند، کمیته‌ای تشکیل می‌دن تا در مورد این موضوع تحقیق کنه و در نهایت این کمیته خود اسراییل رو از این جهت که اقدامی در جهت توقف کشتار نکرده مسئول غیرمستقیم معرفی می‌کنه و آریل شارون وزیر دفاع وقت اسراییل رو مجبور می‌کنه تا استعفا
بده.
گزارشها در مورد تعدا کشته‌شده‌های صبرا و شتیلا مختلفه، خود اسراییل می‌گه ۷۰۰-۸۰۰ نفر، گزارش بی‌بی‌سی هم گفته حداقل ۸۰۰ نفر ولی گزارشهای دیگه این عدد رو بالاتر هم گزارش کردند. به طوریکه بیشترین عدد ۳۵۰۰ نفره.
در نهایت لبنانیها برادر بشیر جمیل، یعنی امین جمیل رو به عنوان رییس
جمهور انتخاب کردند که به مدت ۶ سال رییس‌جمهور بود.
سازمان آزادیبخش فلسطین هم از لبنان اخراج شد و مقرش به تونس منتقل شد.
در سال ۱۹۸۵ اسراییلیها هم از لبنان خارج شدند و فقط یک نوار مرزی به عرض ۱۰ کیلومتر رو در جنوب لبنان به عنوان security zone نگه داشت که اون رو هم سال ۲۰۰۰ تخلیه
کرد.
در آوریل سال ۱۹۸۵ ساف که مقرش حالا در تونس بود نقشه یک حمله دریایی رو طرح‌ریزی می‌کنه.
قرار بود که چریکهای فلسطینی به وسیله یک کشتی باری خودشون رو به ساحل اسراییل برسونند و از اونجا یک اتوبوس رو بدزدند و باهاش به سمت کیریا در اسراییل برن و تا جاییکه می‌تونند کشته و گروگان
بگیرند، تا بتونند با معاوضه گروگانها زندانیهاشون رو آزاد کنند. یک چیزی شبیه به حمله ۷ اکتبر.
منتها نقشه لو می‌ره و اسراییلیها قایق فلسطینیها رو با موشک می‌زنند و ۲۰ نفرشون رو غرق می‌کنند و ۸ نفرشون رو هم دستگیر می‌کنند.
اسراییل بعدا به تلافی این حمله عملیات هوایی پای چوبین رو
اجرا می‌کنه که یکی از طولانی‌ترین عملیات هوایی اسراییل به لحاظ مسافت بود و جتهای اسراییل مجبور به چندین‌بار سوختگیری هوایی شدند.
در این حمله اسراییل مقر ساف در تونس رو بمباران می‌کنه و بین ۴۷ تا ۷۱ عضو این سازمان رو می‌کشه، ولی یاسر عرفات در اون زمان در مقر نبود و جون سالم به
در می‌بره.
ساف و یاسر عرفات تا قبل از پیمان صلح اسلو توی تونس موندند تا اینکه بالاخره در جریان این پیمان کشور اسراییل رو به رسمیت شمردند و دولت خودگردان فلسطین رو تشکیل دادند.
حالا با یک همچین پیش‌زمینه‌ای، بهتر متوجه می‌شیم که چرا کشورهای عربی دیگه حاضر نیستند اشتباه دهه
۶۰ و ۷۰ و ۸۰ رو تکرار کنند و میزبانی فلسطینی‌ها رو قبول کنند.
در شرایطی که مردم غزه در نوار غزه تحت فشار شدید هستند و تا حالا هزاران کشته دادن، مصر مرزهاش رو بسته و به هیچ‌کس پناهندگی نمی‌ده.
به نوعی، کاری که اسراییل در ماجرای صبرا و شتیلا کرد، یعنی محاصره منطقه و نظاره کشتار
بدون دخالت برای توقف اون، امروز مصر داره انجام می‌ده.
منتها مصر هم خوب می‌دونه که ورود فلسطینیها به کشورش یعنی تکرار اونچه در اردن و لبنان رخ داد.

جاري تحميل الاقتراحات...