رتبها

🧵 #رشتو
۲۵ سال از اکران Eyes Wide Shut می‌گذرد؛ شاهکاری که بی‌شک رازآلودترین اثر کوبریک است.
دنبال‌کردن حقایق پروسه تولید و پساتولید و داستان فیلم و مصاحبه‌های عوامل آن، کم از حضور در مراسم مرموز بالماسکه فیلم ندارد.
پس برای اطلاع از این حقایق خواندنی، رشتو را دنبال کنید...

فیلمبرداری ۴۰۰روز طول کشید و به‌عنوان طولانی‌ترین فیلم‌برداری تاریخ سینما در گینس ثبت شد. کروز و کیدمن تنها موظف بودند در شش ماه از فیلمبرداری حضور داشته باشند. پس‌ازآن شخصا از کروز خواسته می‌شد که در فیلمبرداری حاضر شود. او حتی مجبور شد "ماموریت غیرممکن۲" را نیز به تاخیر بندازد.

باری تاد فیلد، که نقش نیک نایتینگل را ایفا کرد، گفت: "ما به‌طور مکرر صحنه را امتحان می‌کردیم و هر ساعت آن را تغییر می‌دادیم. همچنین مدام به مسئول فیلم‌نامه نکاتی را گوشزد می‌کردیم تا هرروز فیلم‌نامه تغییر کند. بنابراین این کار چیزی بیشتر از نوشتن صرف بود."

تری سمل رئیس وقت برادران وارنر به کوبریک گفته بود: "چیزی که من دوست دارم این است که برای نقش اصلی خود از یک ستاره استفاده کنی، کاری که تنها در فیلم درخشش با جک نیکلسون انجام دادی."
این چنین شد که نهایتا کیدمن و کروز برای نقش‌ها برگزیده شدند.

کوبریک از ایده استفاده از یک زوج واقعی خوشش آمد و ابتدا در نظر داشت از الک بالدوین و کیم بسینگر استفاده کند. اما سرانجام تام کروز و نیکول کیدمن را انتخاب کرد که از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۱ باهم مزدوج بودند.

اگرچه داستان فیلم در نیویورک جریان دارد، اما در اصل این اثر در لندن فیلم‌برداری شد. جناب کوبریک با وسواس کمالگرایانه همیشگی‌اش برای فضاسازی هرچه‌دقیق‌تر، یک طراح را به نیویورک فرستاد تا فاصله دقیق خیابان‌ها و دستگاه‌های فروش روزنامه را محاسبه کند.

در حقیقت زمانی که تام کروز رو به دوربین است فضای پشت او در لندن فیلم‌برداری شد و سپس صحنه‌های فیلم‌برداری‌شده در نیویورک نیز به آن افزوده شد. نهایتا هم فیلمبرداری‌هایی که از قبل در نیویورک انجام شده بود با صحنه‌های لندن جایگزین شد و از تام کروز نیز بر روی تردمیل فیلم‌برداری شد.

کوبریک که بر جنبه رئالیستی رابطه زوج اصلی اثرش وسواس داشت، از کروز و کیدمن، که آن موقع با هم مزدوج بودند، خواست برای اینکه تصویری واقعگرایانه از رابطه‌شان را نشان دهند رنگ پرده‌های اتاق‌خواب و سِت تخت خواب را خودشان انتخاب کنند، جایی که در آن می‌خوابیدند.

طبق گفته کروز، "آپارتمان موجود در فیلم که در نیویورک قرار داشت، جایی بود که استنلی و همسرش کریستین در آن زندگی می‌کردند. او دوباره آن را بازسازی کرد و لوازم خانه خودش را به آنجا آورد. البته نقاشی‌ها هم کار همسر استنلی بودند. این کار در حقیقت شخصی‌ترین اثر کوبریک است."

کریستین کوبریک، همسر استنلی که همان دخترک آوازه‌خوان در پایان‌بندی "مسیرهای افتخار" بود، نقاش چیره‌دستی بود و گالری شخصی خودش را داشت.
او پرتره‌های جذابی از استنلی در دوره‌های مختلف زندگی‌اش کشید.

چشمان بازِ بسته اقتباسی آزاد از رمان "داستان رؤیایی" آرتور شنیتزلر به سال ۱۹۲۶ است. کوبریک دراین‌باره گفت: "این کتاب ماجراجویی‌های حقیقی یک مرد و فانتزی‌های همسرش را نشان می‌دهد و بر این سؤال تمرکز می‌کند: آیا میان یک فانتزی جنسی و حقیقت آن تفاوتی وجود دارد؟"

در یک صحنه فانتزی جنسی، کیدمن با مرد دیگری رابطه جنسی دارد که بر داستان فیلم تأثیر می‌گذارد. در روزهای فیلم‌برداری این صحنه، کوبریک کروز را از آمدن بر سر صحنه منع کرد. فیلم‌برداری این صحنه یک‌دقیقه‌ای شش روز طول کشید. همچنین کیدمن هم حق نداشت دراین‌باره به کروز چیزی بگوید.

شش روز برداشت یک صحنه یک‌دقیقه‌ای در مقابل ۹۵ برداشت برای صحنه ورود کروز از درب چیزی نیست. پس از مشاهده صحنه فیلم‌برداری شده استنلی کوبریک به تام کروز گفت: "هی تام، با من باش من تو را به یک ستاره تبدیل می‌کنم." اتفاقی که البته شوربختانه به عمر کوبریک قد نداد.

غیر از کوبریک، کیدمن، کروز و برخی از عوامل صحنه کسی نمی‌توانست سر صحنه حاضر شود. در می ۱۹۹۷ یک عکاس در حالی از کروز عکس گرفت که در کنار یک مرد مسن ریش‌دار ایستاده بود. آن مرد کوبریک بود که به مدت ۱۷سال عکس عمومی نینداخته بود. پس‌ازاین عکس، امنیت و حفاظت از صحنه ۳ برابر شد.

یک‌بار کروز کارگردان فیلم بعدی خود “منگولیا”، یعنی پل توماس اندرسون را بر سر صحنه آورد. در آنجا اندرسون از کوبریک پرسید، “آیا همیشه با عده کمی کار می‌کنی؟” کوبریک پاسخ داد، "چطور؟ تو به چند نفر نیاز داری؟"
اندرسون بعدها ضمن تمجید از کوبریک گفت که این مسئله را هیچگاه درک نمی‌کرد.

در سکانس گفتگوی تام کروز با دوست پیانیستش، خود کوبریک هم در پس زمینه حضور دارد و لباس کوبریک و طرف مقابلش همچون آینه‌ای برای لباس تام کروز و دوست پیانیستش است!

در زمان اکران فیلم سال‌ها از آخرین فعالیت کوبریک می‌گذشت؛
چشمان بازِ بسته ۱۲ سال پس از فیلم قبلی کوبریک یعنی “غلاف تمام فلزی” (Full Metal Jacket) که محصول سال ۱۹۸۷ بود، اکران شد.

یک سال پس از اکران فیلم کروز گفت: "از نقش دکتر بیل خوشم نمی‌آمد. او را دوست نداشتم. شخصیت جالبی نبود. اما اگر این نقش را بازی نمی‌کردم و فرصت کار با کوبریک را از دست میدادم حتماً خودم را تنبیه می‌کردم."

در سال ۲۰۱۹، فاش شد که کیت بلانشت صدای زن نقابدار مرموز را در مهمانی عیاشی ارائه کرده بود، چرا که ابیگیل گود نتوانست لهجه آمریکایی قانع کننده‌ای داشته باشد و کروز و کیدمن نیز در نهایت بلانشت را برای دوبله پیشنهاد کردند که پروسه صداگذاری او پس از مرگ کوبریک اتفاق افتاد.

کیدمن می‌گوید: «وقتی با کوبریک کار کردم او گفت: «در فیلم برهنگی کامل از روبرو لازم است»و من جواب دادم: «آه،نمی‌دانم»بنابراین با هم به یک توافق عالی رسیدیم که در قرارداد آمد.او باید صحنه‌های برهنگی را پیش از استفاده در فیلم به من نشان می‌داد. در آن صورت کاملاً احساس امنیت می‌کردم.

استنلی دوست داشت گاهی با ما غذا بخورد. کار کردن با او برای تعدد فیلمبرداری دشوار و نه طاقت‌فرسا بود.روی زمین دفترش می‌نشستم و با او حرف می‌زدم،و ویدیوهایی از حیوانات را تماشا می‌کردیم.میگفت حیوانات بسیار مهربان‌تر از انسانها هستند.هنگام شکار،او به سختی تصاویر را میدید. جالبه نه؟!

کوبریک در عرض کمتر از یک هفته پس از نشان‌دادن فیلم ضبط شده خود به برادران وارنر به طرز مشکوکی از دنیا رفت. کسی نمی‌داند که برای تدوین این فیلم چقدر وقت صرف کرد. عده‌ای بر این باورند که ۲۰دقیقه از کات کوبریک از نسخه نهایی حذف شده که علت و ماهیت آن و پیوستگیش با مرگ او یک راز است.

این فیلم در هفته اول ۳۰،۱۹۶،۷۴۲ دلار فروش داشت که پرفروش‌ترین فیلم وقت بود و تنها فیلم کوبریک محسوب می‌شد که به چنین موفقیتی دست یافته است.
فیلمی درباب ماهیت شک و پیوند زناشویی که باید در هر دهه از زندگی تماشا شود تا لایه‌مندی خود را بروز دهد.
فیلمس متعلق به دیروز، امروز و فردا.