۱- دیگر جای شکی باقی نیست که سرحدات شرقی کشور ما، تعمدا مشمول سیاست مرزهای باز شده است! متاسفانه با دو گروه مواجهیم که زبان آدمیزاد نمی فهمند! گروه اول برخی زائده های حکومت اند که به استقبال این هرج و مرج رفته اند! گروه دیگر که عمدتا فرنگ نشین اند، با آروغ های روشنفکری و
۲- سانتیمانتالیزم عاریه ای، به هر گونه اعتراض نسبت به این هرج و مرج تعمدی، برچسب نژاد پرستی و فاشیسم میزنند! همین گروه دوم، برای خروج از ایران و گرفتن ویزای کشور مقصد، هفت خوانِ چک های امنیتی، سوابق تحصیلی، شغلی، خانوادگی، تضمین های مالی و حتی چک سوابق نظامی و دولتی را طی کرده
۳- و نه تنها هیچ اعتراضی به آن ندارند، بلکه اخذ اقامت موقت/دائم پس از طی کردن هفت خوان های اداره مهاجرت را بعنوان افتخارِ نصیب بردن از زندگی در کشورهای امن و مرفه، به هموطن داخل میفروشند. بنا به آمار دو دهه گذشته، ایران، کشوری مهاجر پذیر نیست و این مطلقا ارتباطي به نژاد مهاجر
۴- ندارد. نرخ بهره وری در ایران سالها منفی و بندرت بالای صفر و همزمان رشد اقتصادی در بهترین حالت صفر و سالهای متمادی منفی بوده! فرار سرمایه از ایران طی دهه اخیر رشد صعودی داشته. نرخ واقعی بیکاری در منابع غیر رسمی بین ۳۰ تا ۳۵ درصد است. بازار مسکن دچار بحرانی امنیتی در تامین
۵- نیازهای دهک های درآمدی مختلف شده و حاشیه نشینی گسترش پیدا کرده. مهاجران افغان که بلا استثنا فقط نیروی کار غیر تخصصی محسوب میشوند، لاجرم باید در بخش های ساختمان، صنعت و خدمات بعنوان نیروی کار یدی مشغول بکار شوند. نرخ بهره وری نیروی کار در هر سه مورد منفی ست!
۶- اما منفی بودن نرخ بهره وری نیروی کار در ایران، به کمبود نیروی کار مرتبط نیست! نیروی کار هست! کشور مشکلات سیاسی عدیده دارد و دچار بیماری مزمنی به نام فساد حاکمیتی شده و انباشت مهاجر خارجی بر روی آن معضلی خواهد شد که زودتر از آنچه فکرش را بکنید امنیت اجتماعی را هدف میگیرد!
۷- سیاست های مهاجرتی در کشورهای پیشرفته، تابعی کلی از نرخ بهره وری ست. مثال از نیوزیلند میزنم. یک کمیسیون که به شکل مستقیم بر روی نرخ و داده های بهره وری کشور کار میکند،
(Productivity Commission)
مبنای سیاست های اداره مهاجرت را مشخص میکند. بر این مبنا مشخص میشود که دولت کجا باید
(Productivity Commission)
مبنای سیاست های اداره مهاجرت را مشخص میکند. بر این مبنا مشخص میشود که دولت کجا باید
۸- شیر مهاجرت را باز کند و کجا آن را ببندد. حتی برای پذیرش نیروی کار خارجی، کارفرما باید ثابت کند که نیروی کار داخلی برای موقعیت شغلی خالی، پیدا نکرده است. چون اداره مهاجرت و دولت خودش را ابتدا مسئول و مراقب شهروند خودش میداند! تازه پس از اثبات این موضوع توسط کارفرما، متقاضی
۹- باید وارد پروسه چکهای امنیتی، شخصی، مالی و سوابق شود که برای شهروندان برخی کشورها همچون ایران و افغانستان حاوی یک فرم اطلاعات ویژه و اضافی بنام INZ1200 است! چطور اینها نژاد پرستی نیست؟ تصاویرش را اینجا میگذارم که متوجه بشوید که برای گرفتن یک ویزای موقت، تا کجای شما بررسی
۱۰- میشود! اتفاقی که در ایران در مورد اتباع افغانستانی در حال وقوع است، دو سر دارد. از یک طرف این مهاجران خود هدف بیگاری کشی و ارزان کاری میشوند. از سوی دیگر کشوری که پتانسیل اقتصادی لازم برای جذب این حجم از مهاجران را ندارد، به زودی دچار گسست اجتماعی و ناامنی میشود. بخصوص که
۱۱- به شکلی تعمدی، هیچ سابقه ای از ورود و خروج این مهاجران نه در جایی بررسی و نه جایی ثبت میشود. ج.ا یک حکومت امنیتی ست و همه اینها را بهتر از من و شما میداند. جای شکی نیست که این سهل انگاری هدفی جز به هم ریختن صحنه اجتماع، ایجاد ناامنی (هم برای مهاجر و هم میزبان) و تغییر بافت
۱۲- جمعیتی در طولانی مدت ندارد. مردمی که وارد سلسله بحران ها و نا امنی های اجتماعی شده را به سختی بتوان بر روی ایده ها و تغییرات سیاسی متمرکز کرد. بارها گفته ایم که در فقدان یک دولت ملی که اکنون جایش را یک فرقه امنیتی گرفته، هر آنچه اتفاق می افتد، یک بحران امنیتی برای عموم ست.
۱۳- حامیان حکومت که هیچ! آنها اجتماعی فشل و از هم گسیخته میخواهند! آن طبقه انتلکتوئل فرنگی هم که خودش با بدبختی و استرس، دستش به ویزای خارجه رسیده و بعد آن را جشن گرفته به ملتی میگوید نژادپرست، که فقط معترض است چرا مسیر مهاجران غیرقانونی، تبدیل به خط مسافری کابل-لب خط شوش شده!
جاري تحميل الاقتراحات...