لوکوموتیو
لوکوموتیو

@Loc0m0

22 تغريدة 31 قراءة Jul 24, 2023
چه‌جوری تراپیست خوب رو تشخیص بدیم؟
#رشتو
تراپی مث جراح بینی یا چشم نیست که بری بهترینش (دکتر فلانی، ملقب به پنجه‌طلا) رو پیدا کنی، و دو سال تو نوبتش باشی که سه ساعت یه عمل جراحی بکنه و بره.
تراپی یه سلسله جلسات هفتگیه و هر تراپیست معمولاً فقط ۲۰ الی ۴۰ تا مراجع همزمان می‌پذیره و نمی‌شه «بهترینش» رو پیدا کرد و گرفت.
مضافاً، تراپیست باید به به مُراجع بخوره (سنی، دیدگاهی، حس اعتماد و امنیت) و ممکنه بهترین تراپیست برای یکی با بهترین دیگری کاملاً متفاوت باشه.
پس به‌جای دنبال بهترین ماهی گشتن، بهتره ببینیم چه‌طوری می‌تونیم ماهی خوب رو از ماهی نامناسب تشخیص بدیم! 🙂

۱۸ ویژگی یک تراپیست خوب:
۱. حس امنیت و اعتماد داشتن باهاش
مهم‌ترین ویژگی تراپیست خوبه اینه که از همون جلسه اول حس می‌کنی که می‌تونی هر اعترافی دلت می‌خواد پیشش بکنی (کم‌کم) و چیزی ناراحتش نمی‌کنه.
این حس اعتماد و امنیت باعث می‌شه مطمئن باشی که اون همیشه سمت تو هست. (کمک‌کننده به تو، نه تأییدگر تو.)
۲. می‌تونی در جلسه آشنایی اولیه ازش هر سؤالی می‌خوای (راجع به کارش، مدلش، ...) بپرسی و اون ناراحت نمی‌شه و بهش بر نمی‌خوره.
چون تراپیست رو تو «استخدام» می‌کنی و هروقت بخوای می‌تونی اخراج/fire کنی. و خوبه طرف از ابتدا خودش رو خیلی «من خفنم و تو یه مراجع بیش نیستی برو بابا» نبینه.
۳. درک می‌کنه و پذیرا هست
دنبال درست و غلط اجتماعی و نمره‌دادن نیست. و تو می‌تونی (و بهتره) اون‌قدر باش راحت باشی که خصوصی‌ترین افکارت (مث خواب‌های سکسی، یا تراماهای جنسی کودکی) رو بتونی راحت بهش بگی و تو چهره‌ش حس قضاوت نبینی -- صرفاً یه درک، پذیرش، و استقبال از داده‌ی مفید.
۴. می‌تونی باهاش کانکت باشی و بهش دروغ نگی
چه به‌لحاظ سنی، چه تاریخچه زندگی، چه نگاه به دنیا و ... لازمه حس کنی باهات هم‌گام هست و درکت می‌کنه. و با تو خیلی هم بیگانه و غریبه نیست.
مضافاً خوبه دروغ نگی. یا اگه گفتی، نترسی که بری اعتراف کنی و راستش رو بعداً بگی -- درکت می‌کنه.
۵. صحبت‌های مختصر، و عمدتاً پرسشی، خصوصاً در جلسات اول داره
و از خطبه و نصیحت و بالای منبر رفتن و پادکست لایو دادن تو صورتت پرهیز می‌کنه. و بیشتر سؤال کوتاه می‌پرسه اوایل.
خیلی تراپیست‌های حرفه‌ای حتی نظراتشون رو هم در غالب سؤال می‌گن تا حرف از دهن تو در بیاد و خودت موافق باشی.
۶. شنوایی هوشیار و توجه خیلی عمیق داره
حس می‌کنی کامل شنیده می‌شی. و چه با نت‌برداشتن، چه با دقت فراوان، جزئیات مهم جلسات یادشه و هرگز تو رو با یکی دیگه قاطی نمی‌کنه و یادش نمیره.
دقیقاً همین «شنونده‌ی دقیق و خفنی بودن» معمولاً اولین خصلت یه تراپیست خوبه که آدمو غافلگیر می‌کنه!
۷. کنجکاوی و مدیریت داره
واقعاً به شناختن عمیقِ تو علاقه داره، و دنبال این نیست که سریع تو رو در یکی از جعبه‌های ازپیش‌تعیین‌شده قرار بده و پرونده‌ت رو ببنده بری. دقیقاً مشتاقه که هم خودش و هم تو، تو رو بهتر بشناسین!
و علی‌رغم این‌که وسط حرفت نمی‌پره، اما مدیریت زمان هم داره.
۸. تو رو با خودت آشنا می‌کنه و آشتی می‌ده
قرار نیست خیلی تو رو الزاماً به یه مدل ثابت و رایج و تکراری جامعه بدل کنه. بلکه سعی می‌کنه با شناختِ تو، گذشته‌ت، شرایطت، موقعیت‌ت، دغدغه‌هات، مشکلات، و اهدافت، بتونه کمک کنه بهترین نسخه‌ی خودت باشی و زندگی سالم و آروم‌تری رو ادامه بدی.
۹. محوریت جلسات تو هستی
و از خودش یا افتخاراتش یا زندگی شخصیش و دنیاش زیاد نمی‌گه و نگاه بالا به پایین نداره. حتی اگه از منظر اجتماعی شرایط خیلی بدتر یا بهتری داشته باشی (مالی، تحصیلی، موفقیت، ...) براش فرقی نداره.
دقیقاً تمام جلسات فقط و فقط راجع به تو هست و تو مرکز جلساتی.
۱۰. پلن پیشرفت و یه معیار برای ارزیابی بهبود داره
هر جلسه معلومه که دارین روی کدوم مقوله کار می‌کنین و هدف چی هست.
وگرنه دردِ-دل-تراپی (می‌ری هر هفته نق می‌زنی، اونم گوش می‌کنه و گاهی تأیید؛ بدون پیشرفت و رشد) یک مدل رایج، ناسالم، و بُرد-بُرد در خیلی جلسات به اسم تراپی هست!
۱۱. تو رو با خودت مواجه می‌کنه
اگه خیلی زیاد ذوق داری برای هر هفته دیدنش شاید احیاناً نقش اشتباه/تأییدگر داره. و یا جایگاهش گم شده یا محتوای جلسات جدی نیست.
تراپی باید تو رو نسبت به اهداف جلسات متعهد نگه داره. و به‌جای بهترین و تأییدگرترین دوستت بودن، امن‌ترین و آگاه‌ترین باشه.
۱۲. خارج از جلسه به حرفاش فکر می‌کنی
و علاوه بر درمان، بهت یاد هم می‌ده. برای مثال تو رو با خودت و احساساتت و چگونه درست شنیدن و درک کردنِ خودت و درونت آشناتر می‌کنه.
قرار نیست الزاماً خودت متخصص شی ته جلسات. اما خوبه که رشد هم بکنی جای فقط چسب‌زخم دریافت کردن و اتکای دائم.
۱۳. یه درد رشد حس می‌کنی
بسته به رویکرد تراپیست، ۱۰ الی ۲۰ جلسه ممکنه طول بکشه تا کم‌کم نشانه‌های بهبود پیدا بشه. تو این مدت معمولاً خاطرات یا اتفاقات تلخ قدیم مرور می‌شن، و تغییرات و بازنگری هم بالطبع سخته.
اما این سختی خوبه و اگه محترمانه به چالش کشیده می‌شی ینی مسیر درستیه!
۱۴. تصمیمات همچنان پای خودته
تراپیست می‌تونه بهت حرفا و تجربیات «خودت» رو یادآوری کنه. و بگه تکرارِ کاری که قبلاً بهت ضرر زده، یحتمل بازم ضرر می‌زنه. یا بگه فلان‌جا بیشتر فکر کن و فلان جنبه رو هم ببین.
اما تصمیم رو تو باید بگیری و تراپیست مشاور و کوچ نیست که جای تو تصمیم بگیره.
۱۵. تبحر حرفه‌ای داره
مدل‌های مختلف رو بلده، و یا خودش امتحان می‌کنه یا بهت می‌گه. و اگه می‌بینه مدل کنونی برات مفید نیست، باهات در میون می‌ذاره.
غروری هم نداره که بخواد روی مسیری که خودش راحته اما داره کار نمی‌کنه فشار بیاره. و راحته که تو رو به سایر همکارانش ارجاع بده.
۱۶. باهوشه؛ و مشاهده‌گر، نه قضاوت‌گر
می‌تونه مسائل و ابعاد مختلف رو تفکیک یا تجمیع کنه. و در جایی یه مسأله‌ی پیچیده رو به زیرمسأله‌های نسبتاً مستقل بشکافه، و یا در جای دیگه ربط عمیق و ریشه‌ایِ دو تا مسأله‌ی به‌ظاهر جدا رو بیابه.
این وسط هم فقط مشاهده می‌کنه، و قضاوت هرگز!
۱۷. متواضع هست
و اگه چیزی روندونه یا اشتباه کنه، می‌ره می‌خونه و جلسه بعد می‌گه. یا اگه جلسه‌ای رو نتونه بیاد باهات با عزت و احترام برخورد می‌کنه و اطلاع می‌ده. و تو این حس که خودش رو بالاتر یا برتر می‌بینه، ابداً ازش نمی‌گیری. خیلی هم خوشحالی که با این دانش و تسلط تو تیم توئه!
۱۸. اخلاق حرفه‌ای داره و محترمه
و به حدود و مرزهای حرفه‌ای شغلش کاملاً وفادار هست و می‌تونی اینو توش ببینی. و خودش هم معمولاً تراپیست داره، و سوپروایزر یا مشاور تخصصی.
و حتی اگه بخوای باش دوست باشی، بهت حریم‌ها رو یادآوری می‌کنه. و به هیییییییچ وجه از این حریم‌ها تخطی نمی کنه.
امیدوارم این نکات کمک کنه که وقتی دنبال تراپیست می‌گردین، بتونین زودتر اونی که کار می‌کنه رو پیدا کنین.
درسته گرونه، اما این‌که ۵ جلسه با ۵ نفر حرف بزنین تا یه مناسبش پیدا بشه بهتر از اینه که ۱۵ جلسه برین جلو و تهش بفهمین هم خوب نبوده، هم ضرر زده!
ممنون از حمایت و بازنشر. ♥️

جاري تحميل الاقتراحات...