سایتی هست به اسم school of life که مطالب جالبی از خودشناسی و رابطه و روانشناسی داره. تو یکی از ویدئوهاش یه چیز جالبی میگفت. اگه با یه نفر برای مدتی تو رابطه باشین، بعد از اینکه اون زرق و برق اول رابطه و ذوق نو بودنش رنگ باخت،ممکنه فکر اینکه «شاید یکی از این بهتر اون بیرون باشه»
از ذهنتون بگذره و واقعیت اینه که احتمال داره بتونین کسی رو پیدا کنین که اون ایرادی که الان پارتنرتون باهاش داره دیوونهتون میکنه نداره. اون اول وقتی با یکی وارد رابطه میشین احتمال داره بهش از خصوصیات بد پارتنر قبلی بگین و اون هم پا به پای شما ابراز تاسف کنه و بهتون اطمینان بده
که کاملا با قبلی فرق داره، ولی چیزی نمیگذره که شما توی این آدم جدید هم چیزی پیدا میکنین که روی اعصابتون باشه و ناراحتتون کنه.
واقعیت اینه که ما متاسفانه موجودات امیدواری هستیم. عشق درواقع انتخاب نوع اون عذاب و ناراحتیه که میخوایم تحمل کنیم و باهاش زندگی کنیم نه چشم انداز یه
واقعیت اینه که ما متاسفانه موجودات امیدواری هستیم. عشق درواقع انتخاب نوع اون عذاب و ناراحتیه که میخوایم تحمل کنیم و باهاش زندگی کنیم نه چشم انداز یه
زندگی بدون مشکل!
تنها ادمهای بی نقص در دنیا اونهایی هستن که ما هنوز نمیشناسیمشون. و شاید این تفکر یه دلگرمی باشه که ما خودمون هم ادمهای رو مخی هستیم، ما هم ایراد داریم، اون پارتنر طفلک ما هم احتمالا یه لیست از خصوصیات ما داره که اعصابش رو به هم میریزه. شاید اون هم امید داره که
تنها ادمهای بی نقص در دنیا اونهایی هستن که ما هنوز نمیشناسیمشون. و شاید این تفکر یه دلگرمی باشه که ما خودمون هم ادمهای رو مخی هستیم، ما هم ایراد داریم، اون پارتنر طفلک ما هم احتمالا یه لیست از خصوصیات ما داره که اعصابش رو به هم میریزه. شاید اون هم امید داره که
یکی دیگه هست که این مشکلات ما رو نداره…
وهمه اینها بدبینانه نیست، بلکه در معنای واقعی رومانتیکه که برای حفظ و پرورش عشق، گاهی شاعرانه ترین و موثرترین کاری که میتونیم انجام بدیم اینه که کمتر امیدوار باشیم.
theschooloflife.com
وهمه اینها بدبینانه نیست، بلکه در معنای واقعی رومانتیکه که برای حفظ و پرورش عشق، گاهی شاعرانه ترین و موثرترین کاری که میتونیم انجام بدیم اینه که کمتر امیدوار باشیم.
theschooloflife.com
جاري تحميل الاقتراحات...