شاید توی زندگیتون به آدمهایی برخوردین که چون بچگی سختی داشتن یا یک ترامای بزرگ رو تجربه کردن، انتظار دارن همه درکشون کنن و هر رفتاری رو ازشون بپذیرن یا ممکنه خودتون از این ادمها باشین. یک ویدئویی رو در این مورد دیدم که تمرکزش روی توضیح اینه که درمان تراما از سرزنش کردن مقصرش
مهمتره.
گوینده ویدئو توضیح میده گاهی ما در زندگی باید کثیفکاریهایی رو تمیز کنیم که مقصرش ما نیستیم، و اصلا هم منصفانه و عادلانه نیست ولی همینه که هست. گوینده در ادامه زندگی رو به یه خونه تشبیه میکنه و تراما رو به شیری که یک نفر روی زمین خونه ریخته و بعد هم گذاشته و رفته
گوینده ویدئو توضیح میده گاهی ما در زندگی باید کثیفکاریهایی رو تمیز کنیم که مقصرش ما نیستیم، و اصلا هم منصفانه و عادلانه نیست ولی همینه که هست. گوینده در ادامه زندگی رو به یه خونه تشبیه میکنه و تراما رو به شیری که یک نفر روی زمین خونه ریخته و بعد هم گذاشته و رفته
شاید مرده، شاید رفته یه جای دیگه و شاید هم هست ولی نمیخواد خرابکاریش رو تمیز کنه. حالا فرض کنیم ادمهایی که وارد زندگی ما میشن مهمونهای این خونه هستن که گاهی میان و روی این شیر که روی زمینه سُر میخورن و باعث ناراحتی ما میشن.ما ممکنه از دستشون ناراحت بشیم که چرا حواسشون نیست،
باهاشون قهر کنیم یا نیازهاشون رو نادیده بگیریم.
بعضی از ما ممکنه از قبل به کسانی که میخوان وارد خونه (زندگیمون) بشن٫ مثل پارتنر یا دوست جدید،در مورد شیر هشدار بدیم که بدونن با چی قراره روبرو بشن و اگه نمیتونن باهاش کنار بیان اصلا وارد خونهمون نشن. اونها هم ممکنه یه مدت مراعات
بعضی از ما ممکنه از قبل به کسانی که میخوان وارد خونه (زندگیمون) بشن٫ مثل پارتنر یا دوست جدید،در مورد شیر هشدار بدیم که بدونن با چی قراره روبرو بشن و اگه نمیتونن باهاش کنار بیان اصلا وارد خونهمون نشن. اونها هم ممکنه یه مدت مراعات
کنن و پاورچین از کنار لکه شیر رد بشن ولی اگه ما کاری برای تمیز کردن این کثیفی نکنیم اخرش اونا هم صبرشون تموم میشه و میزارن میرن. اگه ما توانایی کار کردن روی درمان خودمون رو نداریم و براش اماده نیستیم باید به بقیه هم حق بدیم که نتونن یا نخوان با ترامای ما دست و پنجه نرم کنن.
هرچقدر ما بذاریم این لکه شیر ریخته شده قدیمیتر بشه، بدتر و کثیفتر و غیر قابل تحملتر میشه و تمیزکردنش سختتر. گاهی ما در مقابل قبول اینکه مسئولیت تمیز کردن این کثیفی به عهده خودمونه لجبازی میکنیم که حتی انتظار داریم کسانی که وارد زندگیمون میشن ترامای ما رو درمان کنن! یعنی به جایی
میرسیم که دیگه مقصر اصلی تراما هم برامون مهم نیست و فقط وظیفه خودمون نمیبینیم که بخوایم برای حل مشکلمون تلاش کنیم و کاری انجام بدیم و اگر کسی ازمون بخواد که برای تمیز کردن لکه شیر حرکتی کنیم،پس ما رو همینجوری که هستیم دوست نداره و نمیفهمه که این کثیفی تقصیر ما نیست.
اینجا اون موقعیه که ما از تراما به عنوان بهانه برای بداخلاقی، نادیده گرفتن نیازهای دیگران و منفی بودن دائمی استفاده میکنیم و اگه خیلی سمی باشیم ممکنه اصلا اونها رو مقصر همه چی بدونیم. این در حالیه که در بیشتر اوقات، ما اگه شجاعت این رو داشته باشیم که قبول کنیم مشکل داریم و حاضریم
برای حل مشکل، روی خودمون کار کنیم، پارتنر یا دوستان و اطرافیانمون حتما به ما کمک میکنن.
ما مسئول درمان ترامای خودمون هستیم، ما در مقابل احساساتی که تراما در ما ایجاد میکنه هم مسئولیم اما مقصر ایجاد تراما نیستیم.
حتما اگه تونستین کل ویدئو رو ببینین
instagram.com
ما مسئول درمان ترامای خودمون هستیم، ما در مقابل احساساتی که تراما در ما ایجاد میکنه هم مسئولیم اما مقصر ایجاد تراما نیستیم.
حتما اگه تونستین کل ویدئو رو ببینین
instagram.com
جاري تحميل الاقتراحات...