نان بربری
گروهی از مهاجران افغان در حدود سال ١٢٧٠ خورشیدی، از بربرستان یا هزارهجات به شرق ایران کوچ کردند و به «بربر» و «بربری» معروف شدند. در ۱۳۱۶، نام آنان را به «خاوری» (منسوب به خاور یا خراسان) تغییر دادند.
گروهی از مهاجران افغان در حدود سال ١٢٧٠ خورشیدی، از بربرستان یا هزارهجات به شرق ایران کوچ کردند و به «بربر» و «بربری» معروف شدند. در ۱۳۱۶، نام آنان را به «خاوری» (منسوب به خاور یا خراسان) تغییر دادند.
آنان نان بربری را، که «پنجهکش» میگویند، به ایرانیان معرفی کردند. اوایل فقط خودشان و آن هم در خراسان و در تنور زمینی میپختند اما به مرور این نان خوشمزه بین تمام ایرانیان محبوب شد و در اواخر قاجار در ته آن تبدیل به یکی از نانهای مهم پایتختنشینان شد.
در خاطرات مونسالدوله میخوانیم: «پشت عمارت مسعودیه یک محله و یک تکیه بود که آنجا را سرتخت بربریها میگفتند. یک سر این محله توی خیابان اکباتان امروز -خیابان باغوحش آن روزها- و یک سرش توی خیابان چراغ برق بود. بیشتر اهل این محله بربری بودند و زنهاشان نان بربری میپختند.»
منابع:
وبگاه دایرهالمعارف بزرگ اسلامی؛
خاطرات مونسالدوله؛
تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم (جعفر شهری)؛
تاریخ نان در ایران (ویلم فلور)
وبگاه دایرهالمعارف بزرگ اسلامی؛
خاطرات مونسالدوله؛
تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم (جعفر شهری)؛
تاریخ نان در ایران (ویلم فلور)
جاري تحميل الاقتراحات...