کراننبرگیترین فیلم کراننبرگ!
"ویدئودروم"؛ سوبژهای انتزاعی که میتوان خوانشهای گوناگونی را در بستر دنیای مدرن و پسامدرن از آن اخذ نمود. اصلا جادویش در همین است.
خطابهای سینمایی که انذاریست از قدرت کنترل جمعی و ذهنی رسانه، آن هم با استعانت هوشمندانه از بادیهارر و بدنمندی.
"ویدئودروم"؛ سوبژهای انتزاعی که میتوان خوانشهای گوناگونی را در بستر دنیای مدرن و پسامدرن از آن اخذ نمود. اصلا جادویش در همین است.
خطابهای سینمایی که انذاریست از قدرت کنترل جمعی و ذهنی رسانه، آن هم با استعانت هوشمندانه از بادیهارر و بدنمندی.
کراننبرگ در "ویدئودروم"، مظاهر را در مصادیق میگذارد؛ اگر میگوییم رسانه میتواند ذهن را تسخیر کند و دنبال خود بکشد، اینجا دقیقا در قامت یک تومور در مغز آدمی رشد میکند؛ اگر میگوییم وجود را تسخیر و کنترل میکند، اینجا دقیقا VHS درون شکم فرد مینشیند و افسارش را در دست میگیرد.
البته که انتخاب "صنعت پورن" بهعنوان تجسم ظاهری موضوع، از سوی کراننبرگ هوشمندانه است. هم کاوشی است در بدن-یعنی آنچه کراننبرگ شیفتهش است- و هم با نمودارسازی جلوههای مازوخیستی، هشداریست دغدغهمند.
کراننبرگ مرز محو توهم و واقعیت را تصاحب کرده و مخاطب را روی آن شناور میکند.
کراننبرگ مرز محو توهم و واقعیت را تصاحب کرده و مخاطب را روی آن شناور میکند.
نتیجهاش یک خماری دلچسب است که از پس قرارگیری مخاطب در حباب ذهنی کاراکتر محوریاش ظهور میکند.
نهایتا، مسئله این نیست که کدام توهم بود و کدام واقعیت و فرجام؛ تیره یا روشن مهم نیست.
مسئله ستایش بدنمندی(انسانیت از منظر کراننبرگ) است:
"زندهباد گوشت و تنِ تازه!"
نهایتا، مسئله این نیست که کدام توهم بود و کدام واقعیت و فرجام؛ تیره یا روشن مهم نیست.
مسئله ستایش بدنمندی(انسانیت از منظر کراننبرگ) است:
"زندهباد گوشت و تنِ تازه!"
جاري تحميل الاقتراحات...