Bahman Ansari
Bahman Ansari

@Ansari_Bahman

15 تغريدة Mar 20, 2023
ریشهٔ دانش و علوم و تکنولوژی امروز غرب، در کجاست؟
ـ #رشتو
ریشهٔ دانش در تاریخ بشر، در پنج منطقهٔ فلات ایران، شبه‌قارهٔ هند، میان‌رودان، یونان و مصر است.
هر یک از این مناطق در بخشی از علوم، متبحر بودند. برای نمونه: یونانیان در فلسفه و هنر، هندیان در علوم طبیعی، اهالی میان‌رودان
در ستاره‌شناسی و نجوم، مصر در علوم غریبه و خفیه و ایران در علوم انسانی و محاسباتی، یکه‌تازی می‌کردند.
این علوم مختلف در دوران هخامنشیان، به دلیل بسط امپراطوری هخامنشی در کل این مناطق، از هر پنج منطقهٔ گردآوری و در ایران تجمیع شدند.
با یورش اسکندر مقدونی به آسیا، برای نخستین‌بار بخشی از این علوم به اروپا منتقل شد و طی سده‌های بعدی، بنیان‌های تمدن روم رو به صورت ناقص شکل داد. چرا ناقص؟ چون این علوم در آن زمان به صورت کامل به غرب نرسید و دست‌و‌پاشکسته وارد اروپا شد.
بار دوم بخشی از این علوم (به‌خصوص بخش هنر، اساطیر، تاریخ، و نجوم) توسط پیروان آیین‌مهرپرستی که اکثرا ایرانی بودند، به صورت سوسکی و گاماس‌گاماس به اروپا تزریق شد و فرهنگ دینی اروپا (مسیحیت و مناسک مربوط به آن) شکل گرفت.
در دوره ساسانیان، علوم نامبرده در این مستحکم‌تر شد و رنگ‌و‌بوی ایرانی گرفت. به نوعی بنیان و اساس دانش بشری در ایران، بومی‌سازی‌ شد.
در ادامه، با حمله اعراب به ایران و سقوط ساسانیان، دانش بشری از انحصار ایران خارج شد و در سراسر دنیای متمدن (به جز اروپا - چون اروپا از یورش اعراب جان سالم به در برد) بسط پیدا کرد.
بنابراین دانش قدیمی پنج‌گانه ایران و مصر و هند و میان‌رودان و یونان که در دوره هخامنشی در فلات ایران تجمیع شد و در دوره ساسانی در ایران بومی‌سازی‌ و ایرانیزه شد، حالا با شکسته‌شدن مرزهای ایران، به وسیله مسلمانان از هند تا خاورمیانه و شمال آفریقا و اندولس (اسپانیا) منتشر شد.
اما همچنان باعث و بانی رشد و پیشرفت دانش بشری اکثرا ایرانیان بودند. افرادی چون ذکریای رازی و ابن‌سینا و طبری و بلعمی و سرخسی و سهروردی و... اون دانش قدیمی رو در جهت پیشرفت بیشتر، به جلو بردند و متاسفانه به
دلیل این که در سده‌های نخست پس از سقوط ساسانیان، دانشمندان ایرانی مجبور بودند آثار علمی خودشون رو به زبان عربی بنویسند، به اشتباه این تمدن عظیم ایرانی، تمدن اسلامی نامیده شد.
در تمام این قرن‌ها، دانش در ایران و سپس در دنیای اسلامی در حال پیشرفت بود اما در اروپا در حد همون
بخشی که یکبار توسط اسکندر و بار دوم توسط مهرپرستان از ایران به اروپا رسید، باقی مونده بود. برای همین اروپا به نسبت آسیا و شمال آفریقا، در بربریت و تاریکی و جهل قرار داشت.
گذشت تا همین ٨٠٠سال پیش که یک جنگ مذهبی بین مسلمانان آسیا و آفریقا با مسیحیان اروپا شکل گرفت: جنگ‌های صلیبی.
جنگ‌های صلیبی که حدود دو سه قرن طول کشید، بدون نتیجه و اغلب با شکست اروپایی‌ها همراه بود ولی باعث شد تا سربازان اروپایی بعد از هر جنگ با فرهنگ ایرانی (که همونطور که گفتم به اشتباه فرهنگ اسلامی نامگذاری شد) آشنا بشن و متوجه عقب‌موندگی اروپا بشن. طی این دو سه قرن، در هر جنگ
بعضی از سربازان صلیبی کتاب‌های علمی ایرانیان و مسلمانان رو با خودشون به اروپا می‌بردند و ترجمه می‌کردند. به تدریج این روند باعث شد تا تقریبا تمام علوم قدیمی ایرانی (اسلامی) وارد اروپا بشه و نهایتا در قرن ١٣ و ١۴ میلادی، اروپا تونست از توحش و بربریت عبور کنه و وارد عصر
رنسانس شد. یکی دو قرن بعد اروپا تونست کاملا دانش بشری رو از چنگ دنیای قدیم (ایران و سرزمین‌های اسلامی) در بیاره و بعد با آغاز داستان استعمار و استثمار کشورهای غیراروپایی، جهل و تاریکی و بربریت رو در دنیای متمدن قدیم تزریق کردند تا امروز اروپا و مشتقاتش (آمریکا، استرالیا و...)
به عنوان مهد تمدن شناخته بشن و ایران و خاورمیانه و آسیای میانه و آفریقا رو وحشی‌ها و بربرها و بی‌تمدن‌ها و جهان‌سومی‌ها خطاب کنند!
ما علم رو به جهان عرضه کردیم، طی دو هزار سال رشدش دادیم، بزرگش کردیم، و بعد غرب از ما گرفتش و پیشرفت کرد و ما رو در قهقرا رها کرد!
اروپایی‌ها با غارت شهرها و روستاها شروع کردند، به غارت ملت‌ها رسیدند و با غارت دانش دنیای متمدن، پیشرفت کردند و سپس جلوی پیشرفت تمدن‌های قدیم رو گرفتند! راهزنی مدرن!
نویسنده: #بهمن_انصاری
پ.ن) لطفا ریتوییت کنید.
پ.ن٢) لطفا هرجا منتشر کردید اسم نویسنده رو از زیرش حذف نکنید.

جاري تحميل الاقتراحات...