رتبها

این عکس، از جبهۀ مقاومت تبریز در برابر تجاوز روس‌هاست،
سال ۱۲۹۰
اینجا سنگر مارالان است که آن موقع در حوالی تبریز بوده.

پس از حضور مورگان شوستر -مستشار آمریکایی- در امور مالی در ایران، روسیه به ایران اولتیماتوم داد که شوستر باید اخراج شود. ابتدا مجلس مقاومت کرد (مجلس شورای ملی مشروطه)، اما دولت که از روس‌ها می‌ترسید، مجلس را منحل کرد و اولتیماتوم را پذیرفت.

با این حال روس‌ها که همیشه به ایران ضربه زده و سال‌ها بود که به‌دنبال بهانه برای لشگرکشی به خاک ما بودند تا بخش‌هایی دیگر از خاک ایران را جدا کنند، به تبریز قشون کشیدند.

مجاهدان مشروطه‌خواه، سرسختانه مقاومت کردند. اما پس از پنج روز ایستادگیِ دلاورانه، لشگرهای تازه‌نفس روس از راه رسیدند و شهر را زیر توپ گرفت...

شهر دست روس‌ها افتاد و چه خون‌ها که بر زمین نریخت... به خصوص در دهم دی‌ماه ۱۲۹۰، تعداد بی‌شماری از ایرانیان وطن‌‌پرست تبریزی، توسط روس‌ها به شهادت رسیدند.
این دلاوران، مردان مقاومت تبریز بودند.

روس‌ها در حین تهاجم و در دوران اشغال دست به اعدام آزادی‌خواهان و کشتار مردم عادی تبریز زدند. آمار دقیق کشته‌شدگان مردم تبریز به‌طور دقیق معلوم نیست با این حال گزارش‌ها مختلف تعداد کشته‌شدگان تبریزی را حدود ۱۲۰۰ نفر تخمین زده‌اند.

هشت تن از اولین سری اعدامی‌ها بدست روس‌ها، شامل حسن (پسر علی مسیو)، ضیاالعلما، محمدقلی خان (دایی ضیاءالعلما)، صادق‌الملک، ثقةالاسلام تبریزی، آقای مشهدی محمد ابراهیم قفقازچی، قدیر (پسر علی مسیو)، و شیخ سلیم.

روس‌ها تا اواسط جنگ جهانی اول تا زمان هجوم قوای عثمانی در تبریز باقی ماندند. در جنگ جهانی اول تبریز به تکرار بین طرفین درگیر دست به دست شد. اما نهایتا شیرمردان ایرانی از جدا شدن تبریز پیش‌گیری کردند.

اعدام پنج تن بدست روس‌ها، چوبه‌های دار مزین به پرچم روس.