Bahman Ansari
Bahman Ansari

@Ansari_Bahman

6 تغريدة Mar 20, 2023
ـ #رشتوی_جدید
ریشه تاریخی جشن شب چله (شب یلدا)
نام اصلی جشنِ آخرین شبِ پاییز، جشنِ #شب_چله بود. در دوران ساسانی با فراگیر شدن سواد و استفادهٔ بیشتر از مجموعه‌الفباهای پهلوی، به دلیل برگرفته‌شدنِ این الفباها از الفبای سریانی، بسیاری از واژه‌های سریانی نیز
وارد زبان پارسی شد. از جمله واژه #یلدا (به معنای تولد) که به جای جشن چله مورد استفاده قرار گرفت. بنابراین بهتر است تا نام اصیل چله را بجای یلدا استفاده کنیم.
جشن #چله، یک جشن ایرانی قدیمی و مرتبط با آیین مهرپرستی است. ایرانیان باستان به چهل‌روزِ اول زمستان «چلهٔ بزرگ» و به
بیست‌روزِ پس از آن «چلهٔ کوچک» می‌گفتند. در این چهل‌روز، سوز و سرما به اوج خود رسیده و در بیست‌روز بعدی نیز با وجود گرم‌تر شدن نسبیِ هوا، اما سرما همچنان ادامه داشت.
پر واضح است در دنیای قدیم که هنوز خبری از وسایل گرمابخش امروزی مثل شوفاژ و بخاری نبود، عبور از زمستان با
جمع‌آوری هیزم و استفاده از تنها وسیلهٔ گرمابخش یعنی آتش، کاری بس دشوار بود. همچنین یخ‌زدن آب‌ها، شستشو را بسیار سخت می‌کرد و به طور کلی زمستان برای اجدادِ ما، دورانی بسیار دشوار بود. لذا برای تقویت روحیه در مواجهه با این دوران سخت، در آخرین شب پاییز، جشن شب چله را برگزار و
در این جشنِ نمادین، از #ایزد_مهر (میترا) برای عبور از چلهٔ زمستان، طلب یاری می‌کردند. سفرهٔ شب چله را با میوه‌ها و خوراکی‌های سرخ‌رنگ (زیرا سرخ، رنگی گرمابخش و نماد آتش بود) همچون انار و هندوانه و سیب و سنجد می‌آراستند و به شادی و رقص پرداخته، از ایزد مهر سلامتی طلب می‌کردند.
این جشن یکی از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی و یادگار نیاکان ماست که طی هزاران‌سال با کمترین تغییر، خود را تا به امروز رسانیده است. ما نیز به پیروی از نیاکان‌مان، این سنت نیکوی ایرانی را حفظ کرده و آن را پاس می‌داریم.
شب چله فرخنده باد 🍉🌹
ـ #بهمن_انصاری
نویسنده کتاب «اساطیر ایرانی»

جاري تحميل الاقتراحات...