ـ #رشتوی_مناسبتی
٩ آذر و معرفی جشن آذرگان در تقویم ایرانی
جشن آذرگان در ایران باستان یک جشن ملی بود که در تاریخ ٩ آذر هر سال با رسوم مشخصی در تمام فلات ایران برگزار میشد.
٩ آذر و معرفی جشن آذرگان در تقویم ایرانی
جشن آذرگان در ایران باستان یک جشن ملی بود که در تاریخ ٩ آذر هر سال با رسوم مشخصی در تمام فلات ایران برگزار میشد.
حتما میدونید که در ایران باستان، هر یک از سی روز ماه، به نام یک ایزد باستانی مُزّین بود.
بدین ترتیب 👇
بدین ترتیب 👇
و هر بار که نام روز با نام ماه یکی میشد، جشن میگرفتند. مثلا ١۶ مهر که میشد مهرروز از مهرماه جشن مهرگان برگزار میشد یا ١٣ تیر که میشد تیرروز از تیرماه جشن تیرگان برگزار میشد.
به همین ترتیب ٩ آذر که میشد آذرروز از آذرماه هم جشن آذرگان برگزار میشد.
به همین ترتیب ٩ آذر که میشد آذرروز از آذرماه هم جشن آذرگان برگزار میشد.
ایرانیان باستان مردمانی بودند که از هر فرصتی برای شادمانی و سرور استفاده میکردند و جشن میگرفتند. به عبارت دیگه میتوان گفت که ایران در گذشته جزو شادترین کشورهای جهان بود.
آذر نام ایزد نگهدار و نگهبان آتش بود. در سنت زرتشتی، ایزد آذر پسر اهورامزدا قلمداد میشد.
آتش در کنار آب و هوا و خاک، یکی از چهار عنصر مقدس و آفرینندهٔ هستی بود.
آتش در اون دورهای که خبری از تکنولوژی و وسایل مدرن نبود، روشناییبخش شبها، و گرمابخش زمستانهای سرد بود.
آتش در کنار آب و هوا و خاک، یکی از چهار عنصر مقدس و آفرینندهٔ هستی بود.
آتش در اون دورهای که خبری از تکنولوژی و وسایل مدرن نبود، روشناییبخش شبها، و گرمابخش زمستانهای سرد بود.
آتش در نگاه ایرانیان باستان، اولین و مهمترین عنصر حیات به شمار میآمد و آب پس از آن در درجه دوم اهمیت قرار داشت. عنصری که نور و گرما و روشنی به جهان میبخشید و توسط ایزد آذر پاسبانی میشد.
برای همینه که بیشترین جشنهای ایران باستان مثل جشن شب چله (جشن ورود به سردترین روزهای زمستان)، جشن سده (جشن نزدیک شدن به پایان زمستان)، جشن سوری (چهارشنبه سوری)، جشن اردیبهشتگان (آتشجشن) و آذرگان درارتباط با آتش بودند.
ابوریحان بیرونی در کتاب آثارالباقیه درمورد جشن آذرگان میگه:
ابوریحان بیرونی در کتاب آثارالباقیه درمورد جشن آذرگان میگه:
«... روز نهم آذر، عیدی است که به مناسبت توافق دو نام آذر، آذرجشن میگویند و در این روز به افروختن آتش نیازمند میباشند و این روز جشن آتش است و بنام فرشتهای که به همهٔ آتشها موکل است نامیده شده. زرتشت امر کرده در این روز آتشکدهها را زیارت کنند و در کارهای جهان مشورت نمایند …»
این جشن در آتشکدهها برگزار میشد. مردم همه در آتشکدهٔ شهر یا محلهشان جمع میشدند و با بهترین و خوشبوترین چوبها، آتش مقدس رو برپا میکردند. سپس دور آتش میرقصیدند و با آجیل و خشکبار پذیرایی میشدند.
سپس موبد زرتشتی در پیشگاه آتش مقدس، نیایش مخصوص آتش که «آتشنیایش» نامیده میشد را میخوند.
در آخر مراسم هم هرکس با یک تکه چوب، اخگری از آتش مقدس رو به خانه میبرد و اون آتش تا پایان زمستان در خانهها فروزان بود و نمیذاشتند خاموش بشه تا ایزد آذر در طول زمستان مراقب خانواده باشه.
در آخر مراسم هم هرکس با یک تکه چوب، اخگری از آتش مقدس رو به خانه میبرد و اون آتش تا پایان زمستان در خانهها فروزان بود و نمیذاشتند خاموش بشه تا ایزد آذر در طول زمستان مراقب خانواده باشه.
نویسنده: بهمن انصاری
ریتوییت کنید لطفا
ریتوییت کنید لطفا
جاري تحميل الاقتراحات...