این فیلم قديمىترين فيلم موجود از دخمه زرتشتیات یا استودان زرتشتيان در يزد است که در سال ۱۹۶۹ توسط آلبرت موریس فیلمبرداری شد و در سال ۱۹۷۴ نامزد اسکار بهترین فیلم مستند شد...
زرتشتیان آب، باد، خاک و آتش را مقدس میشمرند و به همین دلیل از گذشتههای دور تا همین اواخر، مردگان را دفن نمیکردند تا به خاک اهانت نشود. آنها مردگان را در مکانی به نام استودان (یعنی استخواندان) یا برج خاموشان میگذاشتند.
در بالای این برجهای بلند، جنازه را به پشت میخواندند و چند روز صبر میکردند تا پرندگان، گوشت متوفی را بخورند. اگر کسی زودتر گوشتش توسط پرندگان خورده میشد، او را فردی خوب که جایگاهش بهشت است، قلمداد میکردند.
پس از این که گوشت تن متوفی تمام میشد، موبد به بالای استودان میرفت و با آیینی خاص، استخوانهای مرده را در داخل گودالی که در وسط همان برج وجود داشت میریخت. این رسم تا پیش از انقلاب در بین زرتشتیها رواج داشت.
استودان بالای کوه ساخته میشد. داخل دایره بیرونی جنازهها به پشت خوابانده میشد. و داخل دایره درونی استخوانها ریخته میشد.
امروزه زرتشتیها مجبورند امواتشون رو طبق قانون کشور، دفن کنند. برای این که جنازه مستقیم با خاک تماس نداشته باشه، داخل قبر رو سیمان میکشن.
جاري تحميل الاقتراحات...