نسخهی مدرنشده "زندگی شیرین" فلینی و دومین قسمت از سهگانهی معنوی "در جستجوی معنا"ی سورنتینو. ملموس، متعین و دقیق. سیاحتی معنوی و روحنواز در جستجوی حقیقت و معنای زندگی و یافتن زیبایی برتر.
داستان نویسندهای بهآخرخطرسیده که با تلنگری از جنس عشق، درصدد برونرفت از سرگشتگیست.
داستان نویسندهای بهآخرخطرسیده که با تلنگری از جنس عشق، درصدد برونرفت از سرگشتگیست.
داستانی شدیدا شاعرانه که مملو است از عاشقانگی و فقدان. زیباییشناسی معماری ایتالیایی در خدمت پرداخت مردیست ۶۵ساله، که دیگر آن مهمانیها و این بریزوبپاشها سیراب و اغنایش نمیکند. مردی که میپذیرد سرنوشت گریزناپذیرش را در آغوش گیرد و به جای تمسک به بیرون، به درون نقب بزند.
به قول سورنتینو: "چیزی که به نظرم قانعکننده است، لحظهای است که مردم متوجه میشوند با اینکه در گذشته رنجهایی وجود داشته، اما باز هم زمانی بوده که آنها واقعا احساس خوشحالی میکردند. زیرا زمانیکه حال و آینده با هم تلاقی میکنند، آنها تبدیل به یک چیز مشابه میشوند."
شاهکاری سیال!
شاهکاری سیال!
کارکرد "زیبایی برتر" چنین است که همچون صاعقهای میآید، شما را بمباران حسی میکند و بعد با یک تفکر عمیق تنهایتان میگذارد.
قصه کاراکتری که همچون تضادی سیال، توسط موقعیتهایی احاطه شده است که تصور میکند بدون آنها نمیتواند زندگی کند. به بیان دیگر، او زندانی آن امیال است.
قصه کاراکتری که همچون تضادی سیال، توسط موقعیتهایی احاطه شده است که تصور میکند بدون آنها نمیتواند زندگی کند. به بیان دیگر، او زندانی آن امیال است.
منظرهی شبانهی رم، اقیانوس روی سقف اتاق، دخترکی که نمیخواهد نقاشی کند، و یک مرگ غیرمنتظره، همگی همچون موتیفی عمل میکنند که جپ را به سوی برونرفت از لایههای تحمیلشده از طرف خودش و دیگران سوق دهد. برای اینکه او به این استنباط برسد که زندگی، یک توهم زیبا است!
فریمها از دوست خوبم @DrXRates 💎
گویا جپ، بدون اینکه خودش متوجه آن باشد، به ناگاه به فردی بدل میشود که از همان ابتدا بنا بود باشد! فردی که بوی خانهی پیرها را دوست دارد! او به همان لحظاتی باز میگردد که فکر میکند میتواند در آن بزنگاهها به فرد جدیدی تبدیل شود و دیگر این فرد فعلی نباشد.
پدیدهای که میتواند در موقعیتهایی آشنا رخ دهد. یا قرارگیری در مکانی آشنا و یا تجربه اتفاقاتی مشابه که یاد گذشته را در او زنده میکند. حالا میخواهد مواجهه با آن زن رقاص و یادآوری معشوقه سابقش باشد یا نظاره دریا و دیدن آن روی سقف اتاقش.
افتتاحیه، هوشمندانه است؛ از داخل یک توپ شلیکشده، دوربین به بیرون میجهد و مای مخاطب به اتمسفر قصه و خاطرات جپ پرتاب میشویم. شهری پر از بناها و دلهای ویرانه که به بهایی چنین شدهاند. آدمهایی که توسط غوغای محیط پیرامونی، هم لذت میبرند و هم به چالش کشیده میشوند.
قصهای ملموس.
قصهای ملموس.
جاري تحميل الاقتراحات...