ملغمهای از همهچیز!
ایمان، تشکیک، پوچگرایی، زیباییشناسی معماری ایتالیایی، خودشناسی، خداشناسی و سیاسیکاری.
گویی که خانه پوشالی و مدمن را با کمی چاشنی بازی تاجوتخت در هم آمیخته باشند و عصارهشان را در ۱۰قسمت گنجانده باشند.
سرک به پستوهای واتیکان و تحفه سورنتینو به تلویزیون.
ایمان، تشکیک، پوچگرایی، زیباییشناسی معماری ایتالیایی، خودشناسی، خداشناسی و سیاسیکاری.
گویی که خانه پوشالی و مدمن را با کمی چاشنی بازی تاجوتخت در هم آمیخته باشند و عصارهشان را در ۱۰قسمت گنجانده باشند.
سرک به پستوهای واتیکان و تحفه سورنتینو به تلویزیون.
هنر سورنتینو آن است که در غلوزنجیر مفاهیم و انتزاعات قرار نگرفته است و با رویکردی هجوآمیز، با آنها برخورد و از آنها میگذرد و هر از گاهی نیز عناصر سورئال را چاشنی قصه میکند. نتیجه اثریست که همانقدر که میتوان ساده از کنارش گذشت و لذت برد، میتوان در ثانیههایش هم غرق فکر شد.
سورنتینو با شناخت جامع و عمیقش از "کمدی" و "تراژدی"، در دل ثانیههای یکایک اپیزودهای سریال، لحظاتی را میآفریند که مخاطب به خود آمده و میبیند در حالی که ثانیهای پیش چشمانش تر شده بوده، اکنون لبخند به لب دارد! این گذر ظریف و بیروننزده واقعا هنر میطلبد.
سبک سورنتینو، به خصوص در این سریال، ترکیبی از فرم کوبریک و فلینی است. فریمهایی قرینه که در کنار تسلط بیچونوچرای این فرزند خلف سینمای ایتالیا بر زیباییشناسی معماری این کشور، به همراه موسیقی معرکه و یک عدد جود لا که بهترین اکت کارنامهاش را روانه داشت، طعمی ناب آفریدند.
شما از همان ثانیه ابتدایی اپیزود افتتاحیه میفهمید که با اثری خاص مواجهید، از همان تیتراژ ابتدایی (که در دنیای سریال رودستش را ندیدهام) تا آن سخنرانی تابوشکنانه و آن المانهای سورئال همچون آبسردکن وسط صحن واتیکان.
شما با اثر سورئال عمیق هجوآمیزی طرفید که خروجی یک ذهن خلاق است.
شما با اثر سورئال عمیق هجوآمیزی طرفید که خروجی یک ذهن خلاق است.
📺 The Young Pope
👤 Paolo Sorrentino
👤 Paolo Sorrentino
جاري تحميل الاقتراحات...