#رشتو
#آلخاندرو_گونزالس_ایناریتو
امروز زادروز جادوگر سینمای پستمدرن است. سینمای ایناریتو بسیار لایهمند است. در نگاهی کلان، سینمای او یعنی آناتومی "بشریت"؛ تشریحی که غالبا منتج به فرجامی تلخ، تیره و ابزورد میشود.
این کالبدشکافی همواره مزین به نوعی آشناییزدایی است؛
#آلخاندرو_گونزالس_ایناریتو
امروز زادروز جادوگر سینمای پستمدرن است. سینمای ایناریتو بسیار لایهمند است. در نگاهی کلان، سینمای او یعنی آناتومی "بشریت"؛ تشریحی که غالبا منتج به فرجامی تلخ، تیره و ابزورد میشود.
این کالبدشکافی همواره مزین به نوعی آشناییزدایی است؛
چه آشناییزدایی از مفهوم و ماهیت مرگ و روح و خطوط روایی در سهگانهی مرگاش، چه آشناییزدایی از مرگ هنری و چه آشناییزدایی از انتقام. این مرد گزیدهکار در تمامی شش فیلم بلند خود، همچون جادوگری که افسون سینما را از بر است، از سنتها، برای کلیشهشکنی و آشناییزدایی بهره میجوید.
تقدیر و سرنوشت محتوم در سینمای ایناریتو موتیف مهمیست.پروتاگونیستهای آثار او در قفس تقدیر محبوساند و قسمت تراژیک ماجرا آن است که نهایتا به این حقیقت تلخ وقوف مییابند.این وقوف در بستر جهانی ملموس حصول مییابد.این حصول هم به اقتضاء موقعیت،گاه بدبینانه است و گاه خوشبینانه.
چه مردی که پس از حصول انتقامش در مییابد که طلسم شده است که هرگز نمیرد و چه مردی که کوششش برای خودکشی به پروازش ختم شد و چه چمرد میانسالی که از سگها درس زندگی میگیرد؛ همهی آنها با تقدیر محتومشان مواجه میشوند و واکنش نشان میدهند.
سینمای ایناریتو شدیدا همذاتپندارانه است و گویا چیزی میگوید که همیشه در دل داشتیم اما نمیتوانستیم بیانش کنیم. خودش میگوید: "ما باید خودمان را در سایر اعضای گونهمان متبلور کنیم تا به نوبهی خود، خویشتنمان را درک کنیم. سینما همان آینه است؛ پلی بین ما و دیگران."
ایناریتو سینما را به رحِم تشبیه میکند و میگوید اگر آن، انقطاع یابد،همه مردهایم. بهطرزی فرامتنی این سخن او در دل آثارش معنا مییابد. او نسبت به مسائل جهانشمولی چون تقدیر برایمان نوعی فضیلت ناخواسته از جهل میآفریند که پس از درآغوشکشیدنشان میفهمیم در نبودشان، چیزی کم داشتیم.
پرداختها در سینمای او خصیصه مهمی دارند؛ اگر او روی تقدیر، روی انتقام و یا روی نمادپردازی دست میگذارد، دقیقا رو عینیت آن مضامین و معنایشان دست میگذارد و نه روی انتزاعاتی که آنها را فراگرفته. به قول خودش: "یک چیز، یک چیز است؛ نه آنچه پیرامون آن چیز گفته میشود." دشواری در این است.
نوع خاصی از آیندهنگری در سینمای ایناریتو برایم جذاب است. آیندهنگریای ضمنی. چه پیشگوییاش در بردمن پیرامون مرگ هنری و تئاتر و بلاکباسترهای ابرقهرمانی و فرجام ستارگانش و چه فرجام تقابل انسان با طبیعت و سرسپردگیاش به انتقام و چه فرجام زندگی در محیطی واپسگرا در ذیبا.
خود ایناریتو باری گفت: "هنر گاهی اوقات میتواند آینده را ببیند؛ ... من فکر میکنم سینما اکنون نوعی فوریت در آگاهیبخشی اجتماعی پیدا کرده است که توسط افراد گوناگونی در سراسر دنیا و به فراخور موقعیتشان بیان میشود."
تولدت مبارک پیشگو-جادوگر سینمای پستمدرن و فیلمساز محبوبم ♥️
تولدت مبارک پیشگو-جادوگر سینمای پستمدرن و فیلمساز محبوبم ♥️
سه فریم فوق از دوست خوبم @DrXRates 💎
جاري تحميل الاقتراحات...