📽 ℂ𝕚𝕟𝕖𝕞𝕒𝕘𝕣𝕒𝕡𝕙🍿
📽 ℂ𝕚𝕟𝕖𝕞𝕒𝕘𝕣𝕒𝕡𝕙🍿

@_Cinemagraph_

11 تغريدة Mar 07, 2023
#رشتو
#کریستوفر_نولان
امروز تولد کریستوفر نولان است.
او همیشه به رویاپردازبودنش اشارات متعددی کرده است.
او جایی گفت: "می‌توان این رویاها را از دریچه‌ی پروژکتور بر پرده سینما نشاند."
بیان مکرر این آرزو از سوی کریستوفر نولان که دلش می‌خواهد فراگیرنده‌ترین تجربه‌ها را
برای تماشاگران فیلم‌هایش دست‌وپا کند، سه ویژگی اصلی را در حرفه فیلمسازی او عیان می‌کند: اول، تعهد او به فیلم خام و مقاومتش در برابر فیلمبرداری و نمایش دیجیتال؛ دوم، سرسپردگی‌اش در به‌تصویرکشیدن جلوه‌های عملی به وسیله‌ی دوربین و سوم، استفاده‌ی روزافزون از قالب آیمکس در مقابل
فناوری‌های سه‌بعدی.
حتی استفاده‌ی نولان از ساختارهای روایی غیرگاه‌شمارانه، یعنی ساختارهایی که در بهره‌گیری از آن‌ها زبانزد است، در راستای بهبود کیفی تجربه‌ی تماشاگر از درک نقطه‌نظر شخصیت است. فیلم‌های نولان چه در قالب مادی و چه در شیوه‌های قصه‌گویی،
به‌جای مخدوش‌کردن تعلیق ناباوریِ (suspention of disbelief) تماشاگر، فراگرفته‌شدنِ او را (immersion) با روایت سینمایی تقویت می‌کند.
نولان به قصد دستیابی به چنین نتیجه‌ای، با دقت فراوان از ارجاع‌های آشکار به سینما اجتناب می‌کند که مبادا این تصویر فراسینمایی (metacinematic) توجهِ
تماشاگر را به تجربه‌ی تماشای فیلم فعلی معطوف کند و به حس فراگرفته‌شدن او لطمه بزند. در نتیجه، فیلم‌های او نه به طور مستقیم بلکه با استفاده از استعاره، استعاره‌ی بعید (Confidence Schemes) و تمثیل به سراغ کاوش در جنبه‌های سینمای روایی می‌روند و درباره‌ی آن اظهار نظر می‌کنند.
آنچه درباره‌ی کریستوفر نولان بارز است، توانایی او در حفظ طرحواره‌ی فیلمسازی خودش است حتی زمانی که به هالیوود می‌رود. این طرح عبارت است از چگونگی بناشدن تمامی فهم ما بر شالوده‌ای از سوء‌فهم نخستینی که حاصل فریب است. اگرچه فیلم‌های نولان سرانجام تماشاگر را به نقطه‌ی فهم رهنمون
می‌شوند، آغازشان با منحرف‌کردن تماشاگر از طریق ساختار صوری فیلم شکل می‌گیرد. نولان با وادارساختن تماشاگر به تعقیب مسیری از سوءفهم به فهم، امکان‌ناپذیری تفکیک محض حقیقت و کذب را نشان می‌دهد.
او باری گفت: "من تا کنون در کارم موفق عمل کرده‌ام؛ با اعتماد به مخاطب که درست به‌اندازه‌ی خود من از قرارداد خوشش نمی‌آید."
نولان تا همین اثر آخرش هم براساس چارچوب شخصی‌اش فیلم ساخت که بد یا خوب، او را به چهره شاخصی در فیلمسازی بدل کرده است. فارغ از طرفداران سمی او
و یا کوبندگانی که چشمشان را بر وجوه مثبت سینمایش می‌بندند، نولان فیلمساز مهمی در عصر ماست که به قول دیوید بوردول در کتابش "سینمای نولان: هزارتوی پیوندها"، کمتر فیلمسازی همچون او، یکایک آثارش تحت پرشمارترین جریان‌های انتقادی مطرح‌ترین منتقدان و نیز عموم مخاطبین قرار می‌گیرد.
روی هم رفته او را دوست دارم. در جایگاه خودش، او مفهوم سینمای بلاک‌باستری را عمق بخشید و با قبول تمامی ضعف‌هایش کماکان فیلمسازی‌ست که برای تماشای جدیدترین آثارش، کماکان همچون کودکی در پی آبنبات ذوق و شوق دارم.
تولدش مبارک.
سینمای کریستوفر نولان، تصور ناممکن | جکلین فربی، استوارت جوی
نیوشا صدر

جاري تحميل الاقتراحات...