رتبها

📽 ℂ𝕚𝕟𝕖𝕞𝕒𝕘𝕣𝕒𝕡𝕙🍿

7 تغريدة 6 قراءة Mar 07, 2023

روده‌برکننده‌ترین فیلمی که تا به حال دیده‌ام. مثل یک پیرِ بدمست بدون اغراق دوسوم زمان فیلم را ریسه رفتم. هاکس در این شاهکار طنزش، چارچوب‌های کمدی را با میزانسن‌های تخت و سهل‌اش بازتعریف کرده است.
با فاصله، بامزه‌ترین نقش‌آفرینی کری گرانت و جینجر راجرز. یک معجون تمام‌عیار.

از همان نمای آغازین تیتراژ فهمیدم با اثر متفاوتی طرفم که حتی در کارنامه‌ی آدم همه‌ژانرسازی مثل هاکس هم خاص است. کری گرانت در را باز می‌کند، و بعد دیوار چهارم توسط صدای هاکس فرو می‌ریزد که می‌گوید: "کری! الان وقتش نیست!"
همانجا می‌فهمیم که با یک مسخره‌بازی لذت‌بخش طرفیم!

هوشمندی این فیلم از ایهام نامش شروع می‌شود. Monkey Business هم مسخره‌بازی است و هم تجارت میمون!
تجارت میمون است چون با یک استر و رودالف قلابی طرفیم و مسخره بازی است چون روی پاشنه‌ی یک ایده‌ی Crazy و به ظاهر مضحک می‌چرخد. اصلا این توانایی هاکس در خلق کمدی است.

او متخصص بیرون‌کشیدن کمدی ناب از دل این لحظات است.
فیلم، یک ثانیه هم از نفس نمی‌افتد. از همان ثانیه اول و همراه شدن با این زوج عجیب تا آن Book Ending نهایی و بوسه، اصلا متوجه گذر ثانیه‌ها نمی‌شویم.
فیلمی سرشار از طنزهای ظریف، که با تعادل بین کمدی اگزجره و موقعیت، حسابی می‌ترکاند.

مشخص است که هاکس حین ساختش خوش گذرانده است و اثرش هم صادقانه آن حال خوب را با تمهید فرمی خود هاکس به مخاطب انتقال داده است. خود هاکس می‌گفت که آدم خوش‌شانسی است،از این جهت که می‌تواند هر موقعیت را همانطور که می‌بیند و حس می‌کند، به خورد مخاطب دهد. چه کمدی، چه تراژدی و چه حال خوب.

این فیلم یک بزم ناب است. از میمون بانمکی که جزو سه‌ستاره‌ی اصلی فیلم است(بازی‌گیری هاکس از این حیوان رو دریابید)، تا کری گرانتی که به کودکی ده‌ساله تبدیل می‌شود و خود را گریم سرخ‌پوستی می‌کند و نعره می‌کشد و تا پیرمردانی که توی سروکله‌ی هم می‌زنند.

این ترکیب را به جینجر راجرزی که سابقا هم در "بزرگتر و کوچکتر" بیلی وایلدر پیشینه‌ی فرورفتن در نقش دخترکی ۱۵ساله داشت را اضافه کنید تا ببینید با چه معجونی طرفید.
این اثر را بارها خواهم دید و به هر بهانه‌ای به هرکسی و با هر سلیقه‌ای پیشنهاد خواهم کرد.
چیزی نیست که بشود از دستش داد.