از آن دسته وحشتهای شاعرانهی درخشانی که سوختشان را نه از جامپاسکیرها و کلیشههای ژانر، که از فروپاشی درونی و روانی کاراکترهایشان تامین میکنند.
جدیدترین ساختهی الکس گارلند، وحشت مدرن و خلوتی است پیرامون پذیرش خود و رویارویی با ترسهای سرکوبشده و حرفهای نازده و طریقت سوگواری.
جدیدترین ساختهی الکس گارلند، وحشت مدرن و خلوتی است پیرامون پذیرش خود و رویارویی با ترسهای سرکوبشده و حرفهای نازده و طریقت سوگواری.
آثار الکس گارلند یک ویژگی بارز دارند. او از زیباییشناسی تصاویر و بزم نورها، در جهت هرچهمورمورکنندهترکردن مخاطب در مواجههی با اتمسفر ذهنی کاراکترهایش بهره میبرد. یکی از موتیفهای او در این زمینه که در آثارش مکرر است، لانگشاتها و لنداسکیپهای طبیعت است که موید تنهایی است.
در حقیقت گارلند با استفاده از روایت بصری در جهت هرچهتنهاترنشاندادن کاراکترهایش بهره میبرد.
جایی در "مردان"هست که کاراکتر اصلی قصه وارد تونلی در طبیعت میشود،نوایی سر میدهد و از دریافت پژواک آن و نواهایی دیگر و ترکیبشان، ملودیای میسازد که در طرف دیگر پل،حزنش را تجسم میبخشد.
جایی در "مردان"هست که کاراکتر اصلی قصه وارد تونلی در طبیعت میشود،نوایی سر میدهد و از دریافت پژواک آن و نواهایی دیگر و ترکیبشان، ملودیای میسازد که در طرف دیگر پل،حزنش را تجسم میبخشد.
گارلند با شیوهی روایی غیرگاهنامهایاش به خوبی فهم مخاطب از قصه را در یک پروسه ممتد افزایش میدهد و این امر باعث میشود تا در کلایمکس داستان،مجموع آن دانستهها و آن تصاویر خیرهکننده بصری،ناخودآگاه را به پویش اندازند.برای همین آن جراحت دست و شکستگی پا سریعا مخاطب را آگاه میکند.
اگر در اکس ماکینا با رباتی تنها طرف بودیم که در مسیر خودآگاهی و مواجه با جهان بیرون است، و اگر در نابودی مطلق با زنی تنها طرف بودیم که با محرک عشق به دل ناشناختهها میزند، اینجا هم با زنی بیوه طرفیم که سعی دارد سوگ خود را پشت سر گذارد و آن را بپذیرد و بر عذاب وجدانش فائق آید.
گویا سینمای گارلند، سینمای چنین زنانی است. زنانی که در پس تمامی مشکلاتشان و فارغ از انسانبودن یا رباتبودنشان،مستقلاند و در حال گذار از برههای به برههی دیگر زندگیشان هستند.در پی کسب خودآگاهی و پذیرفتهشدن.
از این حیث "مردان" با آن عنوان کنایهآمیزش، یک دستاورد است.
Men²⁰²²
از این حیث "مردان" با آن عنوان کنایهآمیزش، یک دستاورد است.
Men²⁰²²
جاري تحميل الاقتراحات...