هاوارد هاکس، میراثی را که از جان فورد به ارث برده بود، در روح و کالبد اولین وسترن خود دمید.
اثری که بازنمود فرمی ساختار شخصیسازیشدهی هاکس است. او با درهمآمیختن مولفههای شخصیاش با خصائص ژانر، وسترن کلاسیکی پدید آورد که غیرکلیشهای و سترگ است.
درامی مبتنی بر کنشهای شخصیتی.
اثری که بازنمود فرمی ساختار شخصیسازیشدهی هاکس است. او با درهمآمیختن مولفههای شخصیاش با خصائص ژانر، وسترن کلاسیکی پدید آورد که غیرکلیشهای و سترگ است.
درامی مبتنی بر کنشهای شخصیتی.
هاکس پس از فورد، بهترین وسترنساز سینماست. اولین وسترنش باشکوه است و شدیدا وامدار فورد.
خود هاکس میگفت: "مگر میشود وسترن بسازی و به صورت ناخودآگاه تحت تاثیر جان فورد نباشی؟! این امکان پذیر نیست. اگر فیلمم اینگونه دیده میشود بسی مفتخرم."
رود سرخ، از وسترنهای ماندگار سینماست.
خود هاکس میگفت: "مگر میشود وسترن بسازی و به صورت ناخودآگاه تحت تاثیر جان فورد نباشی؟! این امکان پذیر نیست. اگر فیلمم اینگونه دیده میشود بسی مفتخرم."
رود سرخ، از وسترنهای ماندگار سینماست.
وسترنی با درونمایهی تعارضاتی که ریشه در تقابل نسلها دارد. هاکس این تقابلها را در سلطهی فرم منحصربهفرد خود در آورده و به حیطهی مترومعیارهای رفتاری-اخلاقی میکشاند.
امضای پایانی هاکس وجه تمایز است.
پایانی کمیک و بهشدت سمپاتیک که شیمی دونفرهی فراموشنشدنیای را قوس میدهد.
امضای پایانی هاکس وجه تمایز است.
پایانی کمیک و بهشدت سمپاتیک که شیمی دونفرهی فراموشنشدنیای را قوس میدهد.
نقطه فراموشنشدنی فیلم اما نه جان وین، که والتر برنان است. خدایگان نقش مکمل سینما، این جا چنان بازی کنترلشده و کمیکی را از خود بروز میدهد که میشود هویت فیلم. چه لحظهی باختن دندانش در شرطبندی و چه تعجبکردنها و شیمیاش با وین.
به قول هاکس، برنان را که ببینی خندهات میگیرد.
به قول هاکس، برنان را که ببینی خندهات میگیرد.
جاري تحميل الاقتراحات...