«هند در دوران ایرانیمآب» کتاب بینظیر است که شروع کردم و به تاریخ گسترش زبان فارسی و حتی بسیاری از ریشه های تاریخ افغانستان بعد از اسلام میپردازد، اول میخواستم نکات جالبش رو بنویسم بعد دیدم میشه چند موضوع ناب مثل نگاه نو به غزنویان، زبان فارسی پیدا کرد و رشتو کرد
نویسنده ادعا داره که محتوای کتاب میتونه تمام باورهای رایج در مورد هند را به چالش بکشد، و اثبات کنه که هند در طول هشت قرن گذشته جامعهای بوده که به شدت تغییر کرده ، از جامعهای بودایی تا تشکیل بزرگترین جامعه مسلمان جهان، از کشوری بر پایه جنگلها تا جامعه ای کشاورزی
از سیکهای کوچ نشین تا حکام تولید کننده غالب منسوجات جهان، تمام اتفاقات اطراف هند حتی تا خاورمیانه و آفریقا و شرق دور از تاریخ این زمان هند تاثیر گرفتند
سال ١٠٠٠ میلادی تا ١٧۶۵ آنجایی است که هند یکی از اضلاع اصلی جهان ایران مآب بوده (نقشه جهان ایران مآب از سال ١٠٠٠ تا ١٩٠٠)
در زبان سانسکریت فتح هند به دست مسلمانان را نه به شکل رایج، که Turushka به معنای فتوحات ترکها میگفتند چون در ابتدا این ترکهای آسیای میانه بودند که به هند حمله کردند و حتی برای مقابله با آنها مسلمانان اولیه مقیم شمال هند هم به کمک هندوها آمده بودند
یکی از خوانشهای اشتباه، تاریخنویسی پایان قرن ١٩ و ابتدای قرن ٢٠ مورخان انگلیسی است که فتح هند بدست بریتانیایی ها را یک رهایی از ظلم و ستم هندوها از دست مسلمانان سفاک تفسیر کردند، در حالیکه آنها برای ٧٠٠ سال در کنار هم زندگی میکردند 🤦🏻♂️🤷🏻♂️
تمام مورخان انگلیسی بر تفرقه بینداز و حکومت کن واقف بودند و بر شکاف مذهبی بر جامعه هند تاکید میکردند،ولی وقتی شورش ١٨۵٧ هندیان بر علیه بریتانیا اتفاق افتاد ان را به شیوه دیگر و مطلوب خود تفسیر کردند، ( بترسید از این مورخان مغرض، بترسید 😐)
جاري تحميل الاقتراحات...