یک فیلم سهل ممتنع، خیرهکننده و سرشار از خوداتکایی و از هاکسیترینهای هاوارد هاکس.
"داشتن و نداشتن"، فیلم کاراکترهاست. هنر هاکس این است که از دل شخصیتها و پردازش آنها داستان را و کنشها را بیرون میکشد.
اثری چندلایه، که پیچیدگیاش از غموض کارکترهایش میآید.
"داشتن و نداشتن"، فیلم کاراکترهاست. هنر هاکس این است که از دل شخصیتها و پردازش آنها داستان را و کنشها را بیرون میکشد.
اثری چندلایه، که پیچیدگیاش از غموض کارکترهایش میآید.
صفرتاصد شخصیتپردازی بوگارت و برنان(که هر دو بهطرز فکاندازی معرکه بازی میکنند-خصوصا برنان-) در همان سکانس ابتدایی به قله میرسد. سکانسی که با POVها و دوربین نامرئی هاکس جلا خوردهاند.
فیلمی که کاراکترها بر فضا غلبه دارند و سوخت اصلیش همچون سایر آثار هاکس، میل به حرکت است.
فیلمی که کاراکترها بر فضا غلبه دارند و سوخت اصلیش همچون سایر آثار هاکس، میل به حرکت است.
در حقیقت هاکس از پس درام و تراژدی، کمدی بیرون میکشد و با میل دائمی به حرکت، رخوت را میزداید و از برآیند این خصائص، صفتی برای فیلمهایش خلق میکند که آن را به "حالخوبکنی" میشناسیم.
مکانیسمی که خودآگاه و ناخودآگاه، جلوهی منحصربهفردی به سینمای این مولف بزرگ میبخشد.
مکانیسمی که خودآگاه و ناخودآگاه، جلوهی منحصربهفردی به سینمای این مولف بزرگ میبخشد.
مرام این فیلم نیز همچون مرام خود هاکس است. همانطور که هری به هیچ احدی باج نمیدهد و از احدی باج نمیگیرد، هاکس نیز بهمثابهی مولفی هوشمند به شعارهای سیاسی و کلیشههای مرسوم باج نداده و با جهان منسجمی که میسازد بر واقعیتْ غلبه و خیال بدون مرزش را بر آن غالب میکند.
جاري تحميل الاقتراحات...