A heart touching Punjabi poem on #LabourDay
”دھیئے چھٹی ہندی نہیں مزدوراں دی“
سنیا اے اج چھٹی اے مزدوراں دی
آکھن لگی پئیو نوں دھی منظوراں دی
ابا جی اج چھٹی اسیں مناواں گے
اپنے سارے دکھ تے درد بھلاواں گے
ٹالھی تھلے اپنی منجھی ڈھاواں گے
کٹھے رج دوپہر نوں روٹی کھاواں گے

اپنے ہتھیں چاء دا کپ پلاواں گی
ہئولی ہئولی پکھی جھول سلاواں گی
لوڈھے ویلے سوں کے جد اٹھ جاوو گے
دھیئے دھیئے کہہ کول بلاوو گے
ابا جی میں نسی نسی آواں گی
چجر وچوں پانی نال لیاواں گی
اباجی! او میرے سوہنے ابا جی!
سن کے گلاں کہندا ابا سن کڑیئے
ایویں اینے خواب خیال نہ بن کڑیئے

کم تے جا کے پیسے چار کماواں گا
آندا ہویا راشن نال لیاواں گا
ساڈے ویہڑے دکھ دی تیز ہنیری اے
پیسے پیسے دی اج لوڑ ودھیری اے
دھیئے کل نوں ڈولی تینوں پانا اے
تھوڑا تھوڑا کر کے داج بنانا اے

ضد نہ کر تے کم تے مینوں جاون دے
جاکے کتے دیہاڑی مینوں لاون دے
واہوا اوکھے ہوگئے دن غریباں دے
کم وی اج کل لبھدے نال نصیباں دے
سمجھدار ایں تینوں کی سمجھانا اے
دھیئے ڈاہڈا اوکھا داج بنانا اے
اک گل میری چیتے رکھیں لاڈلیے

چھٹی ہندی اے سرمایے داراں دی
چھُٹی کرکے افسر موجاں کردے نیں
ساڈے ورگے بے بس تے مجبوراں دی
نہ چپڑاسی نہ ای چوکیداراں دی
دھیئے چھٹی ہندی نہیں مزدوراں دی
دھیئے چھٹی ہندی نہیں مزدوراں دی
احمد نعیم ارشد