@baskerville1992 @mosaddeghi_ali موضوع ارتباط زیادی به قاطعیت چرچیل نداشت. شما بااطلاعات سال ۲۰۲۱ به موضوع نگاه می کنید. دلیلی نداشت کسی روی برد انگلستان شرط ببندد: آلمان دو سال قبل تر در کمتر از ۴۰ روز لهستان و یکسال قبل ترظرف ۵۱ روز کل اروپای غربی را تصرف کرده بود. نبرد آتلانتیک به نیویورک رسیده بود/
@baskerville1992 @mosaddeghi_ali در حدود خردادماه جزیره کرت و یونان به اشغال آلمان در آمده بود. ضد حمله انگلستان در آفریقا شکست خورده بود و رومل در ۴۰۰ کیلومتری اسکندریه بود. اما وضع خود شوروی ظرف دو -سه ماهی که از آغاز نبرد می گذشت از تمام پیروزی های آلمان وخیم تر به نظر می رسید:/
@baskerville1992 @mosaddeghi_ali تا آن زمان شوروی حدود ۳.۵ میلیون سرباز را از دست داده بود. کیف در آستانه سقوط بود و کل خطوط دفاعی شوروی در غرب دنیپر درهم شکسته شده بود. لنینگراد در آستانه محاصره بود و به نظر می رسید چیزی جلودار یگانهای زرهی آلمانی نیست. آلمانی ها با استفاده از کشف رمز و جاسوسی/
@baskerville1992 @mosaddeghi_ali برتری مطلق اطلاعاتی بر نیروهای متفقین در خاورمیانه پیدا کرده بودندو کاملا از استعداد و تحرکاتشان مطلع بودند و بعید نیست کلیات چنان اطلاعاتی برای قانع کردن طرف ایرانی استفاده نشده باشد. ترکیه در فرودین همان سال معاهده ی عدم تجاوز با آلمان امضا کرده بود که نشان می داد/
@baskerville1992 @mosaddeghi_ali که وزن کدام طرف را در جنگ سنگین تر می بیند. خود چرچیل شانس چندانی برای شکست آلمان (بدون دخالت آمریکا) نمی دید و این را شما می توانید از روایت شادمانی او از حمله ژاپن به پرل هاربر دریابید. بعلاوه از نگر من بعد از کودتای رشید عالی گیلانی تصمیم به اشغال ایران گرفته شده بود/
@baskerville1992 @mosaddeghi_ali آنچه هم ما را غافلگیر کرد، حمله روسها از دو جبهه با حجمی از زرهی بود که تصورش با وضع خرابشان غیر ممکن به نظر می رسید. به هر رو آلمان تا آن لحظه شکستی تجربه نکرده بود و شرط بستن روی باختش جرات بسیار زیادی می خواست.
جاري تحميل الاقتراحات...