۱. زبانم قاصر است."بِرد من" شاهکار قرن است.غموض روایی و اجرای افسونگرانهی ایناریتو اثری را نتیجه داد که آمد و در ذهنم منزل کرد و هرگز هم از آن بیرون نخواهد رفت و کماکان در خماری پایانش ماندهام.
قصه جنونآمیز بحران هنری ستارهای افولکرده که هر بلایی میخواهد سرمان میآورد.
قصه جنونآمیز بحران هنری ستارهای افولکرده که هر بلایی میخواهد سرمان میآورد.
۲. ایناریتو گفته بود باید برای ساخت اثری منحصربهفرد و بدیع، دیوارها و مرزها را بشکنید.
او در"برد من"نهتنها میشکند، که به آتششان میکشد!
با"برد من"خندیدم، اشک ریختم و اندوه خوردم و به فکر فرو رفتم!
این، قصه هنرمند بحرانزدهایست که نهایتا بهقصد خودکشی، به پرواز در آمد!
او در"برد من"نهتنها میشکند، که به آتششان میکشد!
با"برد من"خندیدم، اشک ریختم و اندوه خوردم و به فکر فرو رفتم!
این، قصه هنرمند بحرانزدهایست که نهایتا بهقصد خودکشی، به پرواز در آمد!
۳. دوربین لعنتی و جادویی امانوئل لوبزکی و موسیقی مختصر و فزونیگر اثر چنان تشویشگر و همسو با برزخ دیوانهکنندهی درونی ریگن است که به ما سیلیای زده، و مستقیما ما را به درون هزارتوی پیچیده و آزاردهندهی ذهن این هنرمند زجر کشیده پرتاب میکند، آن هم از عینک فلسفی ایناریتو!
۴. "برد من" قصه سیطره رسانه، و نبرد طعنهآمیز سهجانبهی تئاتر، سینما(از نوع بلاک باستریاش) و تلویزیون است.
ایناریتو با استادی تمام لحنهای متضاد فیلم را مدیریت کرده و با کنتراست رنگی خارقالعادهی صحنهها، مخاطب را به وسط برادوی و نیویورک شلوغ و ذهن مشوش ریگن پرتاب میکند!
ایناریتو با استادی تمام لحنهای متضاد فیلم را مدیریت کرده و با کنتراست رنگی خارقالعادهی صحنهها، مخاطب را به وسط برادوی و نیویورک شلوغ و ذهن مشوش ریگن پرتاب میکند!
۵. انتخاب کیتون، بهشدت هوشمندانه است. گویا ریگن استعارهای از کیتون و برد من استعارهای از بتمن است. همانطور که ریگن نهایتا مهر خاموشی بر دهان منتقدانش کوفت و نشان داد فوق لباس مرد پرندهایست، کیتون هم با درخشش بیمثلش نشان داد بدون لباس مردخفاشی هم ستارهایست درخشان!
۶. "مرگ"، عنصر و جانمایهی اصلی سینمای ایناریتو است. پس از سهگانهی مرگ، و biutiful که مرگ بر یکایکشان سایه افکنده بود، اینجا با مرگی خاص طرفیم. مرگ هنری!
مردی که پس از مرگ هنری، میکوشد با خودکشی و مرگ حقیقی روی صحنه،احیای هنری شود و نهایتا پرشش از پنجره به پرواز مبدل میگردد.
مردی که پس از مرگ هنری، میکوشد با خودکشی و مرگ حقیقی روی صحنه،احیای هنری شود و نهایتا پرشش از پنجره به پرواز مبدل میگردد.
۷. حس عحیبی پس از تماشای "بردمن" داشتم؛ حسی که با بازبینیاش دوچندان شد. شاید فقط بتوانم با این واژه توصیفش کنم: "دچارشدگی"!
پس از تماشا جوری در ذهن و قلبم آمیخته شد که عملا دچارش شدم!
احساس میکردم با گوشت و پوستم ریگن را درک میکنم. رنجش را، نادیدهگرفتنش را و عجزش را!
پس از تماشا جوری در ذهن و قلبم آمیخته شد که عملا دچارش شدم!
احساس میکردم با گوشت و پوستم ریگن را درک میکنم. رنجش را، نادیدهگرفتنش را و عجزش را!
۸. پس از پایان این اثر، از مردی خواهید گفت که تلاشش برای خودکشی به پرواز ختم شد.
ایناریتو از جهلمان استفاده کرده و فضیلتی ناخواسته را بهمان هدیه میدهد که شیرینیش تا مدتها زیر زبانمان خواهد ماند.
📽 Birdman
🎬 Alejandro González Iñárritu
🖼 Movie Poster
ایناریتو از جهلمان استفاده کرده و فضیلتی ناخواسته را بهمان هدیه میدهد که شیرینیش تا مدتها زیر زبانمان خواهد ماند.
📽 Birdman
🎬 Alejandro González Iñárritu
🖼 Movie Poster
جاري تحميل الاقتراحات...